Przystanek Woodstock Kara śmierci

Broken Miru

Tu nie chodzi o sprawiedliwość tylko o ukaranie ludzi którzy są w stanie zrobić takie sku*wysyństwo jakim jest zabicie kogoś...

Owca Inblack

outsider

zUe dazy

Spór o karę śmierci, sprowadza się do pytania o podstawowe prawa człowieka, a mówiąc dokładniej o jego prawo do życia. Zatem trzeba by odpowiedzieć, czy jest ono czymś naturalnym i wrodzonym, czy też jest to jakieś gładkolice dziecię życia społecznego. Geneza pierwszego wariantu byłaby trudna do uargumentowania, deszcz ma w głębokim poważaniu czy wywoła powódź czy nie, każdego dnia niecne gołębie bombardują tysiące ludzi, zaś jakbyśmy chcieli legitymować swe prawo do życia przed lwem, to jedynym naszym osiągnięciem mogłaby być zgaga wielkiego kota. Z drugiej strony mamy umowę społeczną, która ogranicza się do eskalacji grup w celu wpier***lenia innym grupom. Jednak aby ludzie nie rzucili się sobie do gardeł potrzebne były jakieś umowy , które można utożsamić właśnie z prawami człowieka. Skoro żyjemy w jednym społeczeństwie, to jeżeli ty mnie nie zabijesz, to ja nie zabiję Ciebie. Owe pryncypia są warunkami wszelakich praw człowieka jak i życia społecznego. Gdy nam nie odpowiadają możemy je złamać, jednak musimy być świadomi, że ściągniemy na siebie gniew całej wspólnoty i tym samym zostaniemy banitą bez żadnych praw, w tym też prawa do życia. Oczywiście można tu krzyczeć, że zabicie takiego człowieka jest morderstwem, ale czy obrona starszej pani przed oprychem czyni z nas bandziora, albo czy odebranie włamywaczowi fantów czyni z nas złodzieja? Nie słyszy się takich głosów, a to dlatego, że sprawcy tych zbrodni pozbawili się owych praw o których wspomniałem wyżej.

Przejdźmy jednak do kwestii kary. Czy celowe zadawanie cierpienia przed śmiercią ma jakiekolwiek uzasadnienie? Czasem wystarczy jedna iskra by rozpalić oburzoną i pokrzywdzoną duszę. Płomień bestialstwa może z łatwością ogarnąć cały tłum podsycany przez coraz to bardziej wyrafinowane tortury. Jest to porażka człowieka, który dał sobą zawładnąć swej zwierzęcej naturze. Takie działanie ma więcej wspólnego z odwetem niż sprawiedliwością, jeżeli jednak owe pojęcia są tożsame, to posąg Temidy jest potrzaskany bardziej, niż mogłoby się wydawać.

A czemuż nie skazać człowieka na dożywocie? W przypadku tego wymiaru kary nie ma mowy o jakiejkolwiek resocjalizacji, bo i po co? Można by to porównać do zgaszenia pożaru w całym domu prócz piwnicy. Dorzucamy tam jakieś krzesełka, czy stoliczki, aby nie zgasło. Dym powoduje wieczne łzawienie, a my sami jesteśmy wiecznie przerażeni, czy też płomienie nie wydostaną się na zewnątrz i znów nie zmienią naszego życia w piekło. W przypływie szczodrości każdemu zwolennikowi tego rozwiązania mogę zafundować zapałki, aby (dosłownie) świecił przykładem;)

vin

Simon

zUe dazy podsumował pięknym wywodem to co chciałem w tym temacie powiedzieć. Pewnie gdybym był to Ja to znowu moderacja by mi posta wywaliła nie zważając na to, że Ja też wkładam w to swoją pracę i czas :-/

[ Dodano: Czw 14 Kwi, 2011 ]

Broken Miru

outsider

jeżeli chcecie karać w sensie cierpienia, 'katuszy' to myślę że jednak gnicie w więzieniu ze świadomością że już nigdy się nie wyjdzie może być gorsze niż śmierć.

Simon

nikodemek

Uważam, iż kara śmierci mogłaby stać się świetnym straszakiem dla złoczyńców. Jednakże byłoby to ogromne wyzwanie dla organów ścigania. W momencie zaostrzenia kar każdy napad z bronią musiałby być przez złodzieja, bandytę wyjątkowo głęboko przeanalizowany. W rezultacie tacy ludzie musieliby włączyć myślenie. Myślenie wiąże się z pewną ewolucją, także sposobów napadania, kradzieży, wymuszeń. Wprowadzenie kary śmierci połączone z nieudolnością organów ścigania ( wielu obywateli na takową wskazuje) mogłoby poniekąd wywierać presję na kryminalistach by ci w bardzo szybkim tempie rozwijali się otwierając jednocześnie przed nimi drzwi do sklepów, banków, domów obywateli. Kara śmierci=TAK, ale tylko i wyłącznie połączona z odpowiednimi regulacjami prawnymi oraz rozwojem służb policyjnych. Proszę tylko nie pomylić rozwoju służb policyjnych z ich rozrostem. Nic bardziej mylnego. Należałoby jedynie usprawniać działanie.8-) Mimo chęci oddania z nawiązką osobą łamiącym w okrutny sposób prawo zwrócę uwagę, iż istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo wykorzystania możliwości definitywnego zlikwidowania człowieka do celów politycznych. Załóżmy, że pewien światły obywatel X dostrzegając nieudolność pewnego rządu Y będzie organizował ludność. By ta w ramach solidarnego działania sprzeciwiała się takiej polityce. Protesty, manifestacje, pobici pracownicy służb porządkowych. Kiedy człowiek powiedzmy nie ma co włożyć do garnka bardzo wyraźnie okazuje swoje niezadowolenie. Taki obywatel X na pewno zginie. W dodatku zgodnie z prawem. Jeśli będzie potrzeba prawnicy znajdą na niego paragraf, chociażby był w rzeczywistości świętym. Zrobią z niego gwałciciela, morderca, buntownika, złodzieja, oszusta. Bardzo prawdopodobne, iż na polecenie rządu Y. Ciężko będzie odwołać się obywatelowi X, np. po 5, 10, 15 latach o skrócenie kary czy uznanie nowo pozyskanych dowodów uniewinniających. Przecież takiego człowieka zabiją na podstawie kodeksu karnego w ciągu kilku dni od usłyszenia wyroku. Przemyślmy to.
Pozdrawiam.

zgadnij080

Nikt się nie rodzi zły z natury. Każdy z nas jest potencjalnym zabójcą/gwałcicielem/złodziejem/narkomanem wszystko zależy od tego jak się życie potoczy. Takich ludzi trzeba rozsądnie resocjalizowac a nie zabijac. Jestem stanowczo przeciw.

majkes

jeżeli ktoś świadomie bez skrupułów i bez szczególnych powodów z zimną krwią morduje to go nie zresocjalizujesz. z resztą termin resocjalizacja w Polsce nie istnieje. śmierc za śmierc!!!

FeSTeR

Pora na rozkminke teraz. Czy ten Norweg (wszyscy wiedzą chyba o co chodzi) zasługuję na to, żeby resztę życia spędzić w "luksusowej" celi?

Moim zdaniem to żal kasy podatników na to żeby go codziennie karmić i prać ubrania.

Staszq

Oj tam oj tam, co kto robi, jego rzecz. Jeśli jednak jest mowa o KARZE, to jak inaczej miałbyś go ukarać?

Wracając do tematu, śmierć nie rozwiąże problemu, bo co to za kara której praktycznie nie odczujesz ? (nie licząc stresującego oczekiwania na egzekucję)

Druga strona medalu, to czy faktycznie ktoś może stawiać się poniekąd w roli 'boga' i sądzić o czyimś życiu lub śmierci (to zabrzmi dziwnie, ale jakby się dokładniej przyjrzeć, w przyrodzie ciągle toczy się walka : łowca i ofiara, natural selection sweety, słabsze jednostki giną a pozostają silniejsze - wbrew pozorom, nie różnimy się zbytnio od ssaków, tylko rozumem jak co niektórzy twierdzą )

Tyle ile ludzi na świecie, tyle sposobów na rozpatrywanie zagadnienia ;-)