Przystanek Woodstock Ucieczki z domu, czy warto?

Evey

niez, nad tym musiałabym dłużej dyskutować. kochać chyba nie kocham ale troche szacunku trzeba do nich mieć chociażby za to że mnie utrzymują karmią ubierają itditd . ale ogólnie nie mam za co ich kochać.

chodzi o to ze matka za bardzo ingeruje mi sie w zycie ona uważa ze ja nie mam do niczego prawa bo jestem jej dzieckiem...uważa że wszystko może , że jestem jej własnością...i chyba nie zdaje nawet sobie z tego sprawy jak mnie traktuje...i dziś trochę jej próbowałam to uświadomić a że z nią nie da się normalnie porozmawiać to się trochę podarłyśmy,nawet nie troche

//polaczono staber_dg

Niez

chyba mnie nie zrozumialas..podrosniesz to sie zmienisz i ona tez,bo bedziesz podrosnieta.nie wyglada,zeby bylo az tak zle

Evey

spodziewałam się takiej odpowiedzi ;-)

może z boku nie wygląda to tak źle ale ja się czuje jakbym była jej niewolnikiem, uważa że wszystko może ze mną robić. Sama nie raz powiedziała, że nie mam żadnych praw póki nie skończe 18... moim zdaniem to chore, ale ok nie ma sensu chyba kontynuować dyskusji ;-)

Niez

nie uciekajcie z domu,to głupie jest..

Evey

kurcze zaraz więcej ludzi przybędzie w moim wieku, przeczytają i z domów pouciekają. my tu nikogo nie zachęcamy

Niez

watpie zeby ktos byl na tyle odwazny-zdesperowany,jesli juz to od rodzicow,ktorzy swoich dzieci nie karmia i nie ubieraja
z tego jak jest teraz mozesz tylko nabrac doswiadczenia i ciesz sie,ze maja ciebie za co ubrac i,ze w ogole chca

Evey

no widocznie czują się do tego zobowiązani. ja to doceniam , miło z ich strony że chociaż to robią. bo prócz tego zachowują się wobec mnie jak obcy ludzie. no nic dzięki za rozmowę, na pewno coś z niej wyniosłam i zrozumiałam ;-)

Lola

Ucieczka z domu niczego nie zmieni. Fakt, będziesz na woodstocku, będziesz świetnie się bawiła. Jestem pewna, że rodzice w tym czasie co 5 minut dostawali by zawału serca i nie spali by po nocach. Mimo wszystko, jacy rodzice by nie byli, będą się straszliwie martwić. A powrót do domu? Było by tylko gorzej. Kłótnie z rodzicami, możliwe zakazy, szlabany, wszystko nietak.
Evey, myślisz, że tylko Ty jesteś 'niewolnikiem'? Ja mam 18 lat, a do dziś tak traktuje mnie moja matka. Ja w przeciwieństwie do Ciebie będę miała więcej praw dopiero w czasie, gdy wyprowadzę się i pójdę 'na swoje'. Póki z nimi mieszkam, utrzymują mnie, muszę się ich 'słuchać'.
Nie powiem, horroru w domu już nie mam, jak jeszcze z pół roku temu. Parę na siłę wymuszonych 'szczerych' rozmów i matka z czasem zauważyła, że też jestem człowiekiem, mam swoje potrzeby, prawa i nie zabroni mi wszystkiego, bo pogorszy i tak nie najlepszą sytuację.

Evey, masz 15 lat, jesteś córką swoich rodziców, którzy chcą dla Ciebie jak najlepiej. A to, że wychodzi im to odwrotnie... Tak bywa. Zawsze tak jest, że o córkę rodzice martwią się bardziej niż o syna. Ja to zniosłam. Ty też dasz radę :-)

A to, że rodzice zachowują się wobec Ciebie, jak obcy ludzie, też znam. Mój ojciec nie wie, do której szkoły chodzę, jak się uczę. Gdybym mu nie trąbiła w kółko ile mam lat, nie wiedziałby (parę lat temu sam pytał się mnie 'to ile Ty w końcu masz lat?'). A matka notorycznie wpieprza się we wszystko i chce mną kierować. Ale wystarczy trochę siły i można to przetrwać ;-)

Sorki że się wpieprzyłam, musiałam coś napisać ;-)

//polaczono staber_dg

Evey

Lola

Xerox

Najlepszą metodą by się nie kłócić z rodzicami to ograniczyć rozmowy z nimi do minimum. Działa !!

Lola

to też prawda. ale ograniczenie rozmów do minimum sprawia, że ani Ty nic nie wiesz o nich, ani rodzice o Tobie. co w następstwie powoduje nieufność do Ciebie i mniejszą swobodę :)

Xerox

Szczerze odkąd mam 18 nie mam problemu z wychodzeniem i swobodami :) Tylko mowie gdzie idę i kiedy będę :)

Kredka

Mitez kiedyś odwaliło i z kilka razy nie wracałam na noc bądź dwa dni to matka sikałalkiedys powiedziałam jej ze mam jej dosc i poszlam se gdzies powiedzialam ze nie wroce dluzszy czas, ale pozniej zadzwonila do mnie i poprosila zebymw rocila i skonczylo sie na szczerej rozmowie i było lepiej. Bo też byy ekscesy w domu różne. a teraz już jest lajt, oczywiscie ze się wanturuje o byle co jak kazda matka no ale co zrobisz ;)

milan

Nie uciekałem z domu nigdy,mimo różnych przelotów z rodzicielami,bo miałem świadomość że zwykle wracając w takiej sytuacji,człowiek czuje że i tak przegrał.No dobrze-ja bym tak czuł.